Wie zwaait de scepter?

30-01-2018 | werving & selectie | 1 reactie

Het was voorpaginanieuws de afgelopen weken: “Drama bij uitroepen jeugdprins en -prinses”. Een lokale krant in het Zuid-Limburgse Hulsberg postte per abuis al de foto van Prins Rik en Prinses Daphne enkel dagen voordat de proclamatie van het jeugdprinsenpaar zou plaatsvinden. Het hele dorp was in rep en roer en zelfs de politiek bemoeide zich ermee. Zeker nadat bekend werd dat de ouders van het jeugdprinsenpaar via de media lieten weten, dat de jeugdprins en -prinses niet meer “beschikbaar waren” en de carnavalsvereniging op moest naar een nieuw prinsenpaar.

Naast mijn werkzaamheden als partner bij werving- en selectiebureau Delfin Executives, ben ik ook actief als lid van Provinciale Staten van Limburg. En jawel, ook ik trapte in de val. Of het doorgestoken kaart is of niet, ik vond het onbegrijpelijk dat het verrassingseffect “wie wordt de nieuwe prins en -prinses” belangrijker was dan het plezier voor die kids. Natuurlijk, de verrassing was weg maar neem Daphne en Rik die mooie ervaring en eer niet af. Het is carnaval!


Grjis gebied

Mijn tweetje of de verontwaardiging, (ik sta nog altijd overigens achter mijn mening!), had nogal impact. Andere politici reageerden ook dat het ‘belachelijk was’, velen schaarden zich achter me. Zelfs tot in het Provinciehuis was medelijden en werd naar een oplossing gezocht. Achteraf is dat natuurlijk bijzonder. Het carnavalsfeest is van oorsprong bedoeld om de politiek op de korrel te nemen en nu bemoeit de politiek zich met het carnavalsfeest. Ontstaat hier een grijs gebied? Op zich een boeiende vraag. Wie zwaait eigenlijk de scepter?

Carnaval, politiek en Executivesearch zijn de rode draad in mijn leven. Zodoende ontstond direct de gedachte dat de inmenging van de politiek met carnaval (hoe onschuldig en goed bedoeld dan ook), eigenlijk ook op de loer ligt bij toezichthoudende organen. Bemoeit de Raad van Toezicht zich soms niet iets te vaak met (de taken van) de bestuurder? Neemt of krijgt de bestuurder niet vaak de gelegenheid om het werk van de Raad van Toezicht of Commissarissen te doen? Op zich niets mis met het grijze gebied als je maar duidelijk bent en van tevoren afspraken maakt. Wie doet wat en wie is waarvoor verantwoordelijk? Op papier klopt het vaak maar in de praktijk?


Wijze les

In Hulsberg is het door de carnavalsvereniging, de inwoners, de ouders en niet te vergeten het jeugdprinsenpaar zélf goed opgelost. De politiek was niet nodig en in dit geval eigenlijk ook niet eens gewenst. Carnaval is carnaval en politiek is politiek. Punt. Geen vermening alleen elkaar ludiek óp de hak nemen’. Een leercurve voor alle politici, bestuurders, toezichthouders, prinsen en prinsessen. Goed en duidelijk omgaan met de scepter, komt ten goede aan elke organisatie. Uiteindelijk is het jeugdprinsenpaar tóch geproclameerd. Veel plezier Rik & Daphne en dank voor de les.

Max is al meer dan 10 jaar actief in het vinden van kandidaten voor management- en directiefuncties en toezichthoudende functies in met name de non-profitsector. Door zijn jarenlange politieke carrière heeft hij een antenne ontwikkeld en een netwerk van kandidaten opgebouwd waar opdrachtgevers veel plezier aan beleven.

Max Ruiters
Partner Delfin Executives

linkedin email telefoon 06 – 461 17 342

1 Reactie

  1. Cees Maas

    Mooie omschreven leercurve Max! Is een continue-proces op alle vlakken.

    Antwoord

Een reactie versturen

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Share This